تزویج در هر کشوری آداب رسوم خاص و ویژه خویش را میطلبد کـه عموم آن مرز و بوم به آن مقید هستند. مراسم وصلت چین حواله یوآن هم سنتهای بسیار جذاب منحصر به خویش را داراست.از آنجایی کـه مرزوبوم چین حدود ۶۰ تیم قومی را مشتمل بر می گردد، در هر خویشاوندان آداب به طور کاملً متفاوتی ایفا می گردد این رسوم از ربودن عروس تا پرتاب گویهای رنگی را مشمول میگردد. سنت تزویج از فرصتهای سابق تا مجال حالا تغییرات اکثری داشته اسـت و بهمرورزمان بی آلایشخیس گردیده اسـت. تودهای از تشریفات باستانی آن حذف گردیده و مراسم بهشکل مدرنتری درآمده اسـت. بااینهم اکنون، اصول این آداب همچون آداب وصلت در چین باستان باقی مانده میباشد. امروزه یک مراسم عروسی بهطور میانگین در بین یک هزار تا ۱۰ هزار یوان خرج برمیداراست کـه تأمین آن از اقتدار تعداد متعددی از زوج ها بیرون اسـت. حال دیگر گردآوریای از رسوم پیشین در چین وجود ندارند و گردآوریای از نمادهای غربی وارد رسوم چینیها گردیدهاند. درگذشتههای بدور وصلت خیر مبتنی بر عشق و علاقه دو جوان بـه یکدیگر بلکه با گزینش و خواست پدر و مادر صورت میگرفت. اما معدودمعدود نمادهای غربی وارد رسوم چینیها گردیدهاند؛ مثل جامه عروس سفیدرنگ. در قبلی رنگ خرقه عروس در چین قرمز رنگ بود. خانواده داماد از یک طالعمیان چینی دعوت مینمودند تا بر پایه ی دانش نجوم تاریخ خوشیمنای را برای برگزاری مراسم عروسی انتخاب نماید. قبل از ایفا مراسم عروسی، خانواده دختر، جهیزی عروس را به خانواده داماد ارسال میکردند. جهیزیه نمایانگر توانائی مالی خانواده عروس بوده و اقلام خاصی را نیز دربرگیرنده می شد، خانواده داماد نیز با به کارگیری از میوههای قرمز و نیز لوبیای سبز و قرمز رنگ و گونه های شکلات و شیرینیجات، محل سکونت نو عروس و داماد را تزئین مینمودند و هیچکس اذن نداشت تا روز عروسی و قبل از عروس و داماد بـه اقامتگاه آن ها وارد خواهد شد. یکی آئین تزویج در چین این میباشد که در روز پایکوبی عروسی داماد در خانه عروس با وی ملاقات می کرد. قبل از ورود داماد بـه خانه عروس، یکیاز زنان ارجمند و میانسال خویشاوندان مو عروس را با نوارهای رنگی میآراست. عروس جامه قرمز رنگ بر بدن میکرد چراکه چینیان بر این اطمینان بودند کـه رنگ قرمز رنگ شور میپراکند. عروس با همنشینی اخوی بلندمرتبهخیس خویش بـه باطن کالسکه عروسی هدایت می شد. برداشتن عکس عروسی از التفات بسیار بالایی در چین منتفع اسـت. عکسهای عروسی هفتهها و شاید ماهها پیش از خویش جشن و پایکوبی عروسی برداشته می گردند. این عکسها صرفا بهمراد تنظیم گالری برداشته نمی شوند، بلکه از آن ها برای چاپ بر روی استکان و فنجان یا این که به کار گیری در جاسوئیچی نیز به کارگیری میگردد. کمپانیهای مخصوصی تدارک پای کوبی عروسی و تنظیم ماشینهای گران قیمت و بخشها قشنگ برای عکسبرداری را بر ذمه می گیرند. تزویج کردن در چین بهدنبال چندین مقررات قاضی بر آن میباشد، از مهمترین موقعیت تزویج در چین نبود ارتباط خانوادگی دربین طرفین از رتبه سوم و چهارم میباشد یعنی تزویج فامیلی در چین رایج وجود ندارد و بر طبق با قانون ها حکم کننده بر مرز و بوم چین هردو می بایست مدارک خویش مثل؛ شناسنامه، ورقه ها اقامتی و آزمایش بدون نقص از یک بیمارستان دولتی و… را تحویل دهند. محل اقامت زوجین می بایست دستکم تا 1سال در چین باشد و اشخاص ذیل ۱۷ سال اذن تزویج ندارند و سن رسمی وصلت در چین ۱۷ سال می باشد.
تزویج در هر کشوری آداب رسوم خاص و ویژه خویش را میطلبد کـه عموم آن مرز و بوم به آن مقید هستند. مراسم وصلت چین حواله یوآن هم سنتهای بسیار جذاب منحصر به خویش را داراست.از آنجایی کـه مرزوبوم چین حدود ۶۰ تیم قومی را مشتمل بر می گردد، در هر خویشاوندان آداب به طور کاملً متفاوتی ایفا می گردد این رسوم از ربودن عروس تا پرتاب گویهای رنگی را مشمول میگردد. سنت تزویج از فرصتهای سابق تا مجال حالا تغییرات اکثری داشته اسـت و بهمرورزمان بی آلایشخیس گردیده اسـت. تودهای از تشریفات باستانی آن حذف گردیده و مراسم بهشکل مدرنتری درآمده اسـت. بااینهم اکنون، اصول این آداب همچون آداب وصلت در چین باستان باقی مانده میباشد. امروزه یک مراسم عروسی بهطور میانگین در بین یک هزار تا ۱۰ هزار یوان خرج برمیداراست کـه تأمین آن از اقتدار تعداد متعددی از زوج ها بیرون اسـت. حال دیگر گردآوریای از رسوم پیشین در چین وجود ندارند و گردآوریای از نمادهای غربی وارد رسوم چینیها گردیدهاند. درگذشتههای بدور وصلت خیر مبتنی بر عشق و علاقه دو جوان بـه یکدیگر بلکه با گزینش و خواست پدر و مادر صورت میگرفت. اما معدودمعدود نمادهای غربی وارد رسوم چینیها گردیدهاند؛ مثل جامه عروس سفیدرنگ. در قبلی رنگ خرقه عروس در چین قرمز رنگ بود. خانواده داماد از یک طالعمیان چینی دعوت مینمودند تا بر پایه ی دانش نجوم تاریخ خوشیمنای را برای برگزاری مراسم عروسی انتخاب نماید. قبل از ایفا مراسم عروسی، خانواده دختر، جهیزی عروس را به خانواده داماد ارسال میکردند. جهیزیه نمایانگر توانائی مالی خانواده عروس بوده و اقلام خاصی را نیز دربرگیرنده می شد، خانواده داماد نیز با به کارگیری از میوههای قرمز و نیز لوبیای سبز و قرمز رنگ و گونه های شکلات و شیرینیجات، محل سکونت نو عروس و داماد را تزئین مینمودند و هیچکس اذن نداشت تا روز عروسی و قبل از عروس و داماد بـه اقامتگاه آن ها وارد خواهد شد. یکی آئین تزویج در چین این میباشد که در روز پایکوبی عروسی داماد در خانه عروس با وی ملاقات می کرد. قبل از ورود داماد بـه خانه عروس، یکیاز زنان ارجمند و میانسال خویشاوندان مو عروس را با نوارهای رنگی میآراست. عروس جامه قرمز رنگ بر بدن میکرد چراکه چینیان بر این اطمینان بودند کـه رنگ قرمز رنگ شور میپراکند. عروس با همنشینی اخوی بلندمرتبهخیس خویش بـه باطن کالسکه عروسی هدایت می شد. برداشتن عکس عروسی از التفات بسیار بالایی در چین منتفع اسـت. عکسهای عروسی هفتهها و شاید ماهها پیش از خویش جشن و پایکوبی عروسی برداشته می گردند. این عکسها صرفا بهمراد تنظیم گالری برداشته نمی شوند، بلکه از آن ها برای چاپ بر روی استکان و فنجان یا این که به کار گیری در جاسوئیچی نیز به کارگیری میگردد. کمپانیهای مخصوصی تدارک پای کوبی عروسی و تنظیم ماشینهای گران قیمت و بخشها قشنگ برای عکسبرداری را بر ذمه می گیرند. تزویج کردن در چین بهدنبال چندین مقررات قاضی بر آن میباشد، از مهمترین موقعیت تزویج در چین نبود ارتباط خانوادگی دربین طرفین از رتبه سوم و چهارم میباشد یعنی تزویج فامیلی در چین رایج وجود ندارد و بر طبق با قانون ها حکم کننده بر مرز و بوم چین هردو می بایست مدارک خویش مثل؛ شناسنامه، ورقه ها اقامتی و آزمایش بدون نقص از یک بیمارستان دولتی و… را تحویل دهند. محل اقامت زوجین می بایست دستکم تا 1سال در چین باشد و اشخاص ذیل ۱۷ سال اذن تزویج ندارند و سن رسمی وصلت در چین ۱۷ سال می باشد.
یوان در قبال رنمینبی؛ چه تفاوتی دارا هستند؟